ใบหูเล็ก

ศูนย์สมเด็จพระเทพรัตนฯ

ไทย |
 
ย้อนกลับ | กะโหลกเชื่อมติดก่อนกำหนด | ใบหูเล็กแต่กำเนิด | กระบอกตาผิดตำแหน่ง | ใบหน้าเล็กแต่กำเนิด | โรคงวงช้าง | ใบหน้าแหว่งแต่กำเนิด | ใบหน้าเหี่ยว |

ใบหูเล็กแต่กำเนิด (Microtia)

นพ.เสรี เอี่ยมผ่องใส

ภาวะใบหูเล็กแต่กำเนิดเป็นความผิดปกติของการสร้างใบหูขณะที่ผู้ป่วยยังเป็นตัวอ่อนอยู่ในครรภ์มารดา ผู้ป่วยมาพบแพทย์ด้วยลักษณะใบหูได้หลายรูปแบบ ตั้งแต่ไม่มีใบหูเลย ใบหูขาดหายไปเป็นบางส่วน จนถึงใบหูขนาดเล็กกว่าปกติ ลักษณะใบหูที่ผิดปกตินี้พบได้ประมาณ 1 รายในเด็กที่เกิดประมาณ 5,000 ราย พบบ่อยในคนเอเชียมากกว่าคนขาว ผู้ชายพบมีความผิดรูปนี้บ่อยกว่าผู้หญิงในอัตราส่วน 2-3: 1 จากรายงานการศึกษาในต่างประเทศ เชื่อว่าภาวะนี้ถ่ายทอดทางพันธุกรรมแบบหลายปัจจัย (multifactorial inheritance) มีโอกาสเสี่ยงกลับเป็นซ้ำในครอบครัวประมาณ ร้อยละ 5

การตรวจวินิจฉัย

ผู้ที่มีภาวะใบหูเล็กแต่กำเนิด นอกจากจะมีความผิดรูปที่เห็นได้ชัดเจนจากภายนอก ผู้ป่วยเหล่านี้ยังมีความเสี่ยงที่จะมีการพัฒนาของหูชั้นกลางที่ผิดปกติ และอาจมีภาวะขากรรไกรล่างเติบโตน้อยกว่าปกติร่วมด้วย เนื่องจากมีต้นกำเนิดมาจากเนื้อเยื่อเดียวกันในขณะที่เป็นตัวอ่อน ผู้ป่วยเหล่านี้จึงควรได้รับการตรวจการได้ยินโดยโสต ศอ นาสิกแพทย์ เพราะผู้ป่วยอาจมีปัญหาด้านการได้ยินและจำเป็นต้องใช้เครื่องช่วยฟัง เพื่อให้ผู้ป่วยมีการพัฒนาการทางภาษาที่เป็นปกติ รวมทั้งต้องติดตามการเจริญเติบโตของใบหน้าทั้งสองด้าน

การรักษา

การสร้างใบหูใหม่ให้แก่ผู้ป่วยสามารถกระทำได้โดย 2 วิธีหลัก คือ ทำใบหูใหม่ด้วยกระดูกอ่อนของผู้ป่วยเอง หรือใช้ใบหูเทียม ซึ่งเป็นที่ยอมรับกันทั่วโลกว่าการสร้างใบหูใหม่ด้วยกระดูกอ่อนเป็นวิธีมาตรฐานที่ได้ผลดีที่สุด แต่ก็เป็นวิธีที่ซับซ้อนกว่าการใช้ใบหูเทียม จำเป็นต้องใช้กระดูกอ่อนซี่โครงปริมาณมากและต้องผ่าตัดอย่างน้อย 2 ครั้งกว่าจะได้ใบหูที่ดูใกล้เคียงกับธรรมชาติ

การจะทำผ่าตัดต้องรอให้ใบหูข้างปกติเจริญเติบโตจนเต็มที่ก่อน และมีประมาณกระดูกอ่อนซี่โครงเพียงพอที่จะใช้สร้างใบหูใหม่ โดยทั่วไปจะเป็นช่วงอายุประมาณ 10 ปีขึ้นไป

การผ่าตัดในขั้นตอนแรก คือ การนำกระดูกซี่โครงมาสร้างใบหูใหม่ แล้วฝังโครงใบหูใหม่ลงไปตรงขมับบริเวณที่ควรจะเป็นใบหู หลังจากนั้นต้องมีทำการยกใบหูให้กางออกจากกะโหลกศีรษะบริเวณขมับเป็นขั้นตอนที่สอง ใบหูที่ได้จากวิธีการนี้จะมีลักษณะใกล้เคียงกับธรรมชาติที่สุดและดูแลรักษาง่ายที่สุดในระยะยาว

การใช้ใบหูเทียมอาจจะดูเหมือนสะดวกสบายในระยะแรก แต่การจะยึดใบหูเทียมให้ติดกับร่างกายตลอดเวลาไม่ว่าจะด้วยวิธีการใช้กาวหรือคลิปแม่เหล็กนั้นทำได้ยุ่งยาก รวมทั้งอุปกรณ์ที่ใช้ฝังลงในกระดูกบริเวณขมัยเพื่อยึดใบหูเทียมก็มีราคาแพงมาก และจำเป็นต้องระวังเรื่องการติดเชื้อตรงตำแหน่งที่ใช้ติดใบหูเทียมไปตลอดชีวิต นอกจากนี้ยังมีความเสี่ยงที่ใบหูเทียมอาจจะหลุดได้ขณะที่ใช้งานอยู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ที่สุดของผู้ป่วย นอกจากนี้ยังต้องเปลี่ยนใบหูเทียมทุกๆ 2-3 ปี เนื่องจากการเสื่อมสภาพของวัสดุที่ใช้ทำใบหูเทียม ซึ่งเป็นค่าใช้จ่ายที่สูงกว่าในระยะยาว